De Blog van Vrijheid Radio

Monthly Archives: september 2015

vr-s03e37Het vluchtelingenprobleem. Aan de linkerzijde van het politieke spectrum hoor je: verwelkom de vluchtelingen en stop ze weg in een kamp waar ze een aantal jaren op kosten van de samenleving depressief mogen wezen.

Aan de rechterzijde hoor je dat de grenzen gesloten moeten worden want de vluchtelingen zouden om tal van redenen een bedreiging vormen voor de Nederlandse samenleving, veiligheid, welvaart en cultuur.

Ik geef toe, het is complexe materie, maar is die complexiteit wel nodig? Laten we eens een aantal eeuwen terug gaan in de tijd. De periode dat mijn voorouders van uit het Zuiden van Europa deze richting op kwamen.

Het lot van de vluchteling in het verleden.

Mijn voorouders waren vluchtelingen en gastarbeiders. Ze kwamen naar dit land toe zonder de taal te kennen. Het was ook nog eens in een tijd dat dit land overspoeld werd door vluchtelingen terwijl wij ook nog een oorlog uitvochten met andere Europese landen.

vluchtelingen

Nederland in de Gouden Eeuw

Steden als Amsterdam groeiden enorm in deze periode, mede dankzij de enorme stroom immigranten uit omringende Europese landen. Toch noemen wij deze periode de Gouden Eeuw en kijken veel mensen met heimwee terug naar die tijd.

Mijn voorouders waren zoals zoveel voorouders van de gemiddelde Nederlanders geen hooggeschoolden of rijke handelaren. Het waren simpele handwerkslieden die vanuit Frankrijk deze kant op waren gevlucht voor Filips de tweede.

Er is een heel groot verschil tussen de komst van immigranten in die tijd en in deze tijd. In de 16e en 17e eeuw was er geen verzorgingsstaat. Opvang van ouderen, wezen, armen en andere hulpbehoevenden gebeurde particulier. Ook het scheppen van werkgelegenheid was geen staatsaangelegenheid. De kooplieden lieten dijken aanleggen, bouwden molens,  pompten het water eruit en legden er bloembollenvelden aan. Veel immigranten mochten er een akker pachten en konden op die manier een inkomen vergaren.

Het was in die tijd niet complex maar erg simpel: als jij bereid was de handen uit de mouwen te steken kon niets jou stoppen een goed leven op te bouwen.

the-arrival-of-the-pilgrim-fathers-antonio-gisbert[1]

Bootvluchtelingen arriveren in Amerika

Het leven in die tijd was dan wel hard, de hygiëne slecht en levensverwachting kort, maar dat kwam omdat de wetenschap in de kinderschoenen stond en tal van uitvindingen die ons leven veraangenamen nog gedaan moesten worden. Dat zou later gebeuren toen men aan de overkant van de oceaan de principes van vrijheid omarmden. Het land dat voortkwam uit dit verlangen naar meer vrijheid werden de Verenigde Staten van Amerika genoemd en ook hier zag je een enorme stroom van immigranten uit alle windhoeken op gang komen om in dit nieuwe land een beter bestaan op te bouwen.

Mensen die straatarm aankwamen op Ellis Island hadden vrijwel meteen werk en waren binnen een korte periode op het niveau van de middenklasse.

Een vluchteling die begon als krantenverkoper had in die tijd nog de kans om te eindigen als mediamagnaat. dat zou vandaag de dag vrijwel onmogelijk zijn.

Het lot van de vluchteling vandaag de dag

Kom je vandaag de dag als vluchteling naar Nederland, dan wacht je een asielprocedure, een inburgeringscursus en uiteindelijk de verzorgingsstaat. Dit is voor iedere asielzoeker hetzelfde, of je nu gelukzoeker bent of iemand die een onderdrukkend regime is ontvlucht en op zoek is naar een beetje vrijheid, het maakt niet uit, de meedogenloze bureaucratische molen discrimineert niet op afkomst.

De Nederlandse asielprocedure is geen pretje. Met meerdere mensen deel je jarenlang een klein verblijf in een voortdurende onzekerheid of je mag blijven of niet. Je zit vaak met mensen van verschillende achtergronden op elkaars lip. Dit leidt vaak tot spanningen en ruzie. In de gaarkeuken eet je voedsel waar je maag niet aan gewend is en werken mag je niet. Ja, voor een euro per dag mag je in de spoelkeuken of de wasserette werken. Net als in een gevangenis.

Buiten de poorten van het AZC loert van alles op het binnengekomen volk, van vrouwenhandelaren tot evangelisten die jagen op zieltjes.

Ik heb ooit als vrijwilliger daar kleding uitgedeeld. Een Afrikaanse vrouw wist mij toen wakker te schudden, waardoor ik plotsklaps door kreeg wat er niet klopte aan dit systeem. Ze zei:  “We don’t want your pity. We have also our pride. We want to earn our own living.”

Dat is in essentie wat er mis is met dit systeem. De menselijke waardigheid, de trots, word gebroken. Het systeem leert mensen te buigen en afhankelijk te zijn van  anderen. Onmenselijk dus.

Wanneer je na jaren in deze procedure eindelijk licht aan het einde van de tunnel ziet, is dat veel eerder het licht van de tegemoetkomende trein. Psychisch is een gemiddeld mens dan al gesloopt. Het enige wat zo’n procedure je leert is afhankelijkheid en opkijken naar je zogenaamde meesters in de hoop dat je je papiertje mag ontvangen dat zegt dat je mag blijven. Mag je eenmaal blijven en nader je de arbeidsmarkt met een gat van jaren op je cv. Wat staat je dan te wachten? Misschien was je in het land van herkomst chirurg, bankier, advocaat, opticien, ondernemer of zelfs directeur. Hier in Nederland zegt dat helemaal niks.

Ik heb asielzoekers gesproken die in hun land van herkomst deze beroepen beoefenden, maar in dit land in de schoonmaak belandden of in een uitkering terecht kwamen. Trots telt helaas niet in Nederland. Je psyche moet gesloopt worden volgens de dominees van de linkse kerk, net zo lang tot je alleen nog maar een onderworpene van de almachtige staat bent. Mensen die in de verzorgingsstaat geloven zouden zich moeten realiseren dat ze in feite in de almachtige onmenselijkheid geloven. De bedoelingen van de mensen die werkzaam zijn binnen dit overheidsapparaat mogen het misschien goed bedoelen, maar het zijn juist al deze goede bedoelingen die de weg plaveien naar dit systeem van gedwongen afhankelijkheid.

Als deze procedure er niet was geweest waren deze mensen hoogstwaarschijnlijk in betere posities terecht gekomen. Dan hadden ze zich kunnen ontplooien en voor zichzelf en hun familie kunnen zorgen met de vruchten van hun eigen arbeid. Wellicht hadden ze vrijwillig kunnen bijdragen aan de samenleving, kunnen doneren aan kerk, moskee of buurthuis.

Hun langdurige, zinloze verblijf in troosteloze kampen heeft de samenleving inmiddels miljarden gekost. Als die miljarden nooit door de belastingdienst waren geïnd, maar in de economie waren gebleven, had dat meer welvaart en meer banen opgeleverd voor ons en voor al die binnengestroomde vluchtelingen van de laatste decennia.

Dan heb je ook nog het ridicule idee dat de overheid uitkeringen zou moeten regelen, een verhaal dat je zelfs in Afrika hoort: “That country in the north that gives away 1000 euro every month for free! Let’s go and check it out!”. Dit hoorde een familielid van mij letterlijk in west Afrika toen ze zei dat ze uit Nederland kwam. Waarom hebben we überhaupt uitkeringen? Vandaag de dag kan je je tegen ieder wissewasje verzekeren. Waarom zou de overheid ons dan op onvrijwillige basis tegen werkeloosheid moeten verzekeren, enkel om dit geld aan een groep gelukzoekers uit te delen die niet de intentie hebben de handen uit de mouwen te steken? Begrijp mij niet verkeerd, er zijn er genoeg die willen werken, er zijn er die tegen hun zin in de bijstand komen, maar er zijn er ook die doelbewust van het systeem profiteren. Als je als overheid dit systeem creëerde, moet je niet gek opkijken dat er mensen misbruik van maken.

De overheid is de oorzaak, niet de oplossing

BqdYZ5BCAAE-HwF[1][1]

McCain’s selfie met ISIS

In alle gevallen lijkt het mij dat het vluchtelingenprobleem geen probleem had hoeven zijn. Het daadwerkelijke probleem – van begin tot eind – is dat zich ergens ter wereld een overheid ermee bemoeide. De problemen in Syrië ontstonden omdat senator McCain wapens uitdeelde aan gematigde rebellen die we nu kennen als het alles behalve gematigde ISIS dat met hun Amerikaanse wapens onvoorstelbaar wrede dingen doet. Vervolgens gooit het westen daar bommen en niet ISIS maar onschuldige burgers vinden de dood als gevolg van die bombardementen.

De Syriërs ontvluchten vervolgens dit geweld in bootjes omdat overheden her en der de grenzen over land afsluiten. Daarbij verdrinken vluchtelingen. Eenmaal aangekomen zoeken ze een weg richting landen met een grote verzorgingsstaat. Want ja, wat zou jij in zo’n situatie doen, wanneer je gelokt bent met folders over gratis levensonderhoud? Dan wil je na zo’n barre toch daar toch ook wel heen? Overheden doen de gekste pogingen om die stroom te onderbreken, wat vrij zinloos is. Mensen weten zelfs uit zwaar bewaakte gevangenissen te ontsnappen. De Berlijnse muur hield zelfs mensen die wilden ontsnappen niet tegen, dus waarom grenzen sluiten? Denken ze nu echt dat dit werkt of is het slechts symboolpolitiek?

De oplossing

De beste oplossing lijkt mij om een voorbeeld te nemen aan Nederland in de Gouden Eeuw of de VS in de 19e eeuw: maak het die mensen zo makkelijk mogelijk om te werken en hun eigen inkomen te vergaren. Schaf een hoop regels omtrent arbeid af zodat men zonder al te veel poeha en papierwerk zo aan de slag kan. Het beste is natuurlijk helemaal geen poeha en papierwerk. De grootste reden van hoge werkeloosheid is tenslotte alle belemmerende wetgeving en belastingen op arbeid, die het voor werkgevers onaantrekkelijk maakt om in dit land mensen aan te nemen. Daarom wijken veel bedrijven uit naar lage loon landen of landen met weinig bureaucratie en lage belastingen.

Nu er zoveel immigranten hier naartoe komen zou de overheid er verstandig aan doen de belemmeringen op arbeid weg te nemen. Inkomstenbelasting af te schaffen, zodat wij als land beter kunnen concurreren met andere landen. Het domste is mensen wegstoppen in die meedogenloze asielprocedure. Tijdelijke opvang valt wat voor te zeggen, maar dat kan ook particulier geregeld worden. En schaf die verzorgingsstaat alsjeblieft eens af. Die heeft nooit gewerkt, kost een hoop geld en is in feite compleet failliet.

Ik wil graag afsluiten met terug te komen op het gene waar ik dit artikel mee begon. Aan de linkerzijde wil men asielzoekers verwelkomen en opsluiten in AZC’s. Aan de rechterzijde roept men “grenzen dicht”. Wat is in het kort de libertarische antwoord op dit vraagstuk?

In het kort: overheid, bemoei je niet met vluchtelingen, maar schaf daarentegen regels af die mensen belemmeren om hun eigen inkomen te vergaren. Grijp alleen in wanneer mensen zich misdragen en laat ze verder met rust

 

Johan Jongepier

Vrijheidradio.com